Jasper, Karen, Leila en Mia: In Uganda

We kregen al vragen over onze blog en hoe het in Uganda is, dus bij deze weer eens een bericht. We zijn dus in Uganda en het is er goed. We zijn op bezoek bij mijn zus in Kampala en de kinderen van hen en van ons hebben elkaar meteen weer gevonden. Ze spelen wat af in de grote tuin waar altijd de zon schijnt. Kampala heeft een fijn klimaat, overdag zo rond de 25 graden en ’s avonds rond de 20. De eerste dagen hebben we niet zoveel uitgevoerd. De kinderen wilden net zo lief spelen, en we waren zelf ook aan de slome kant. Hoe het komt? Eindelijk moegereisd na vier maanden? Overblijfsel van de jetlag? Bijwerkingen van de malarone (anti malariapillen)? We weten het niet en het maakt ook niet uit, we sluiten zo prima aan bij het tempo van de meeste mensen hier. We hebben een ochtend een wandeling door Kampala gemaakt, en het deed ons heel erg denken aan Dar es Salaam ruim tien jaar geleden. Zou het er daar ook nog steeds zo uit zien? Eigenlijk is er niet zoveel te zien, veel gebouwen zijn oud en stoffig en nieuwe gebouwen hebben ook niet de meest opzienbarende architectuur. Maar hoewel er niet echt een attractie is kijk je je ogen uit naar de drukte op de weg, de winkeltjes, de mensen op straat, enzovoort. En de shopping malls! Die zijn er wel een stuk meer dan toen in Dar es Salaam. We hebben er al een SIM kaart en een nieuwe telefoon van nog geen 20 euro aangeschaft. En ook een 3G abonnement voor 25 euro waar we een maand mee kunnen doen en het bereik is verbluffend.

Nichtjes en neefje gingen nog een week naar school en zus en zwager waren aan het werk, dus afgelopen week zijn we met z’n vieren op stap geweest. Inger had een busje met chauffeur geregeld en zo zijn we naar het park Murchison Falls geweest. De wegen tussen de steden zijn geasfalteerd en goed, daarbuiten zijn we flink gehotseklotst op de stofwegen. We hadden een heel leuk huisje bij het park waar we ’s nachts af en toe wakker werden van de grazende nijlpaarden om ons heen en waar Leila tot haar schrik eventjes achterna werd gezeten door drie apen. En we zijn natuurlijk op safari geweest! De kinderen vonden het geweldig om wilde dieren in het echt te zien. Al kwam een van de olifanten wel erg dichtbij. Na 4,5 maand reizen zei Leila eindelijk dat dit leuker was dan school! We hebben de dieren gezien vanuit de auto en vanaf een boottocht over de Nijl. Een bijzonder idee om hier diezelfde rivier te zien als in Egypte. Vanuit de boot de waterval van onderaf gezien, die we later ook van boven hebben gezien, een spectaculaire watermassa. In het park zijn minder verschillende dieren dan in Tanzania, maar het is leuk dat het minder toeristisch en dus minder geregeld is. Tijdens een van de bezoeken waren er maar drie andere auto’s in het park. Onderweg van het park terug naar Kampala een bezoek gebracht aan een dorp, waar een aantal mensen wat lieten zien over het leven daar. De kinderen keken hun ogen uit naar de kinderen in gescheurde schooluniforms, de hutjes, de verhalen over hoe het trouwen in z’n werk gaat, de winkeltjes, de dronken mannen, enz. Het was een erg arm dorp, waar mensen doodgaan aan eenvoudige ziektes omdat ze geen medicijnen kunnen betalen, veel kinderen niet of half naar school gaan, omdat ze geen geld hebben om een uniform te kopen, of te moe zijn om iedere dag 10 km heen en terug te lopen. Gelukkig is honger niet een probleem, want het is er erg vruchtbaar, we hebben tot nu toe heel veel groene landschappen gezien. Maar af en toe is het ook wel heel handig om wat geld te hebben… De reis afgesloten met een bezoek aan een neushoorn project. Die zijn een tijd geleden uitgestorven in Uganda door stropers (de hoorns brengen in Azië duizenden euro’s op), en de bedoeling van het project is om de neushoorns te herintroduceren. In 5 jaar is het aantal neushoorns al van 6 naar 13 gestegen, door geboortes en donaties uit andere landen. De planning is dat er over 15 jaar 35 zijn en dan gaat een deel naar Murchison Falls. En nu dus weer in Kampala waar we weer hartelijk onthaald werden! Fijn thuiskomen. Morgen met z’n negenen in de bus om een ander deel van Uganda te verkennen.