Inmiddels zijn we alweer een eind verder op onze reis. We hebben afgelopen dagen op campings zonder elektriciteit, stromend water, wifi en telefoonbereik gestaan, bij Mesa Verde en Grand Canyon. Nu zitten Mia en ik op Grand Canyon Airport te wachten tot Jasper en Leila terug zijn van hun helikoptervlucht! En is er dus even tijd voor een kort berichtje, zonder foto's weliswaar. We gaan zometeen op weg naar Joshua Tree National Park, een flink stuk rijden weer, net als van Mesa Verde naar hier. We hebben ons goed vermaakt in Moab en zijn daar 6 dagen gebleven. De tocht met John in z'n Unimog was leuk! Echt ongelooflijk wat zo'n auto (en z'n bestuurder) allemaal kan! Dat ding rijdt zo ongeveer recht tegen rotsen op. John nam de tijd en heeft ons van alles verteld over de natuur, over Utah, over Mormonen, en ons dinosaurus afdrukken laten zien. Ook had hij z'n hond bij zich, waar de meiden helemaal dol op waren. Verder ook een tochtje op de Colorado rivier gemaakt met een raft. Erg wild was het niet, want de rivier staat nu laag, maar mooi was het even goed, en ook hard werken, want we hadden behoorlijke tegenwind. En tenslotte nog een dagje een jeep gehuurd en via off road paden naar het park met de fantastische naam Dead Horse Point gereden. De legende gaat dat de Indianen vroeger hun paarden naar deze klif reden en ze daar achterlieten als ze niet meer nodig waren. De paarden konden geen kant op en stierven of aan watertekort of omdat ze van de klif afstorten. Jasper en ik waren allebei helemaal verliefd op ons oranje Jeepje en het sturen ervan over zand, en over en onder rotsen door. Cute & strong! En oja, ook maar eens een dagje lekker genikst, winkeltjes gekeken en in het zwembad gelegen.
Daarna eens naar een heel ander park, Mesa Verde. Hier gaat het niet vooral om natuur, maar om cultuur. Zo'n 800 jaar geleden hebben Indianen onder de rotsoverhangingen uitgebreide nederzettingen gebouwd. En bovenop hadden ze hun akkers. De huizen zijn echt ongelooflijk, behoorlijk groot, sommige hebben wel meer dan 150 kamers en erg mooi. Al met al heel indrukwekkend. Het gebied is vol met vragen. De Indianen hebben hier zo'n 80 jaar gewoond en toen zijn ze plotseling vertrokken, met achterlating van allerlei spullen. Waarom weet niemand. Droogte? Vijanden?
En daarna dus Grand Canyon, daar hoeven verder weinig over te vertellen, daar heeft iedereen wel van gehoord! Bij de eerste blik staat je adem echt even stil, het is inderdaad groots! Grappige is wel dat je er ook aan went, aan het uitzicht. We hebben er een paar uur langs gewandeld en dat wordt het bijna decor. We waren wel blij dat we er in het laagseizoen waren (de Amerikaanse voorjaarsvakantie is duidelijk voorbij), anders is waarschijnlijk echt druk, zo te zien aan de mega parkeerplekken. De helikopter komt eraan, tijd om naar de verhalen te gaan luisteren!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten